نگاهی به این نام ها بیندازید، اکبر گنجی، منوچهر محمدی، کیانوش سنجری، امیر عباس فخر آور، احمد باطبی
این ها اسامی کسانی است که مخالف سیاست های جمهوری اسلامی بودند و هستند و هر کدام ماه ها و سال ها در زندان های مخوف جمهوری اسلامی زندان و تحت شکنجه بوده اند.
از بین این افراد فقط احمد باطبیست که به تازگی از کشور خارج شده و بقیه مدت هاست که در خارج از کشور هستند.
نکته ی جالب توجه این است که هر کدام از این افراد تا زمانی که در داخل کشور بودند فعالیت های بسیاری بر علیه رژیم می کردند اما از زمانی که هر کدام از این ها پایشان به خارج از کشور رسید گویی عطش آن ها برای مبارزه با رژیم فروکش کرده.
واقعا برای من جای سوال است که چرا این مبارزین در داخل کشور که بهای اعتراض و مبارزه بسیار گزاف است چنان فعالیت و مبارزه می کنند که آدمی از صبر و استقامت و جرات آن ها شگفت زده می شود اما در خارج از کشور که همه گونه شرایط برای اعتراض به سیاست های ضد انسانی رژیم ضد بشری جمهوری اسلامی مهیاست ما فعالیت چندانی از این افراد شاهد نیستیم.
آیا وضعیت مناسب این افراد از لحاظ مالی و اجتماعی در خارج از کشور بر روی روند فعالیت های آنان تاثیر گذار نبوده است؟
بنده به شخصه اعتقاد دارم انسان تا وقتی در بطن یک معضل قرار دارد بهتر می تواند برای ...
SHAYGAN | ارتقاء : حدود 2 روز قبل | ارسال : حدود 2 روز قبل